ONA haqida monolog | ОНА ҳақида монолог

Описание

SENGA BAGʻISHLADIM, SENGA ONAJON!
Onajon, bu galgi yurak soʻzimni,
Senga bagʻishladim, senga onajon.
Yoʻq-yoʻq, soʻzim emas, balki oʻzimni,
Senga bagʻishladim, senga onajon!

Sen meni yaratding raxmat onajon,
Hadya etding meni yorugʻ dunyoga,
Yaratding qalbingdan bagʻishlading joy,
Koʻzimni toʻldirding nuri-ziyoga!

Qancha soʻqmoqlardan oʻtding yetaklab,
Oshno qilding meni hayotga, elga,
Ba’zan izlaringdan yurdim emaklab,
Sen meni boshlading insoniy yoʻlga!

Ba’zan sen parvona, men chiroq buldim,
Sen chiroq boʻlganda, boʻldim parvona,
Koyisang yigʻladim, erkalasang kuldim,
Shu zayl bagʻringda ulgʻaydim ona!

Senga ikki qoʻllab talpindim doim,
Ba’zan belanchakdan, ba’zan beshikdan,
Bagʻringga intildim, quyoshim oyim,
Ba’zan devor osha, ba’zan eshikdan!

Ha senga intildim, intildim senga,
Qalbim bogʻlik ekan qalbing toʻriga,
Men senga intildim, sen esa menga,
Shukr kilay dunyoda onam boriga!

Qoʻllarim koʻksimda, qilaman ta’zim,
Sen axir qalbingdan qon berding menga,
Oʻzingdan oʻimman, koʻzingdan koʻzim,
Sen axir joningdan jon berding menga!

Farzandlik burchim bu sening qarshingda,
Egilaman boshim yerga yetguncha,
Bir umr parvonang boʻlay boshingda,
Koʻz yumib dunyodan tamom oʻtguncha!

Onajon, yelkamda qarzim koʻp sendan,
Bir parcha et edim sen qilding odam,
Ammo seni sira qarzing yoʻq mendan,
Sendan oldim aqli-zakovatni xam!

Ba’zan beparvoroq boʻldim onajon,
Seni tashlab ketdim ba’zan yiroqqa,
Begona yurtlarda boʻldim har zamon,
Fakat sen chidading bunday firoqqa!

Ming qulluq olamni tanitding menga,
Aqli seroblikda daryo ekansan,
Ming qulluq odamni tanitding menga,
Bagri keng ufqsiz dunyo ekansan!

Qaniydi ona, tabiat qoʻlidan kelsa,
Abadiy etolsa sening umringni,
Roziydim onajon iloji boʻlsa,
Senga qoʻshib bersa mening umrimni!

Bir kechalik allang hurmati uchun,
Yuz yillik umrimni bagʻishlasam kam,
Koʻchirsam qalbingga qalbimni kuchin,
Qarzim uzilmasdan qolur shunda ham!

Mobodo boʻlsaydim zoʻr haykaltarosh,
Senga yuragimdan yasardim haykal,
Yo agar boʻlsaydim moʻyqalam, naqqosh,
Sur’ating yasardim berib ming sayqal!

Oralab qolibdi sochlaringga oq,
Ol mening sochimni qoralarini,
Tishlaring tushibdi xoʻrsinma biroq
Ol mening tishimni saralarini!

Xiralashib qolibdi kuzlaringda nur,
Koʻzlarim nurini olgin mehribon,
Roziman bir umr xizmating qilsam,
Yuragim qoʻrini olgin onajon!

Onajon qay birin olayin tilga?
Men uchun chekmading ne ne zahmatlar,
Dilingni koʻchiray qay birin dilga?
Menga sarflaganing ne ne fursatlar!

Oltingga teng edi har daqiqasi,
Meni tashvishimdan sochlaringga oq,
Sevinchu iztirob barcha-barchasi,
Senga azob bergan bedorlik , charchoq,

Koʻzingdan uyquni olgan kechalar,
Rohatingni buzgan shoʻx beboshligim,
Qalbing oliyjanob ekan bunchalar,
Koʻzingni quvnatgan olov yoshligim!

Oʻzing yemadingu menga yedirding,
Oʻzing kiymadingu menga kiydirding,
Gavhari shamchiroq tuyuldim senga.
Doim atrofimda aylanib yurding!

Muqaddas insonsan, aziz insonsan,
Aslida insonni yaratgan ona,
Zaminga murabbiy, zamonga jonsan,
Olamga nur ziyo taratgan ona!

Onajon, bu galgi yurak soʻzimni,
Senga bagʻishladim, senga onajon,
Yoʻq yoʻq soʻzim emas balki oʻzimni,
Senga bagʻishladim ey nuridiydam!
——
She'riyat Gulshani - biz bilan she'riyatning asl mohiyatini his etasiz!

Muhammad Yusufning Lolaqizgʻaldoq she'ri:
https://youtu.be/BCVff9FUu20

#ona #onalar #onajonlar #monolog #volida